อาคารอพาร์ตเมนต์
เมืองวรอตสวาฟโดดเด่นมานานหลายศตวรรษด้วยสถาปัตยกรรมอิฐของอาคารเก่าแก่มากมาย วัสดุก่อสร้างนี้ยังถูกนำมาใช้ในโครงการที่อยู่อาศัยนวัตกรรมใหม่ "Corte Verona" เป็นองค์ประกอบหลักในการออกแบบ ทำให้กลมกลืนกับย่านโดยรอบได้อย่างลงตัว ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 สถาปนิก Paul Heim และ Albert Kempter ได้ออกแบบโครงการที่อยู่อาศัย Grabiszyn ในบริเวณนี้ พวกเขายังสร้างองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม เช่น กำแพง ม้านั่ง และรั้ว กำแพงอิฐเปิดโล่งในบริเวณใกล้เคียงกับ "Corte Verona" จึงเป็นแรงบันดาลใจให้กับรูปทรงของอาคารใหม่ อิฐในกำแพงนั้นสอดคล้องกับขนาดของอพาร์ตเมนต์ โดยระเบียง (loggia) แทนช่องว่างระหว่างอิฐสองก้อน อาคารได้รับการออกแบบในรูปทรงบล็อก แบ่งออกเป็นพื้นที่สาธารณะ (ภายนอก) พื้นที่ส่วนตัว (อพาร์ตเมนต์) และพื้นที่กึ่งสาธารณะ (ลานภายใน) ชั้นล่างเป็นร้านค้าขนาดเล็กที่เข้าถึงได้จากถนน ด้านบนเป็นอพาร์ตเมนต์ที่เข้าถึงได้จากลานภายในผ่านทางโถงทางเข้า และมีโรงจอดรถขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในชั้นใต้ดิน.
อพาร์ตเมนต์ส่วนใหญ่มีขนาดค่อนข้างเล็ก โดยส่วนใหญ่มีขนาดประมาณ 45 ตารางเมตร ประกอบด้วยห้องนั่งเล่นพร้อมห้องครัว ห้องนอน ห้องน้ำ และห้องแต่งตัวขนาดเล็ก รวมถึงระเบียงขนาดค่อนข้างใหญ่ประมาณ 8 ตารางเมตร ด้วยระเบียงนี้ ผู้สร้างสามารถเพิ่มแสงสว่างให้กับปีกอาคารอพาร์ตเมนต์ที่ค่อนข้างยาวได้โดยใช้หน้าต่างมุม อาคารได้รับการออกแบบให้เป็นโครงสร้างของผนังกั้นกันเสียงทั้งแนวนอนและแนวตั้ง แผงแนวนอนเป็นส่วนประกอบระดับพื้น โครงสร้างทั้งหมดประกอบด้วยผนังแนวยาวซึ่งกันเสียงทั้งด้านอพาร์ตเมนต์และด้านทางเดินด้วยอิฐสองชั้นแยกกัน.
ด้านหน้าอาคารชั้นล่างประกอบด้วยปูนฉาบซิลิเกต พร้อมด้วยประตูและหน้าต่างอะลูมิเนียม ส่วนชั้นบนใช้แผ่นอิฐแบบอิมพีเรียล โดยใช้ความหนาและสีที่แตกต่างกันสองแบบ สลับกันในแต่ละบล็อกเพื่อสร้างเอฟเฟกต์ไล่ระดับสี หน้าต่างไม้และราวบันไดกระจกช่วยเสริมรูปลักษณ์ของชั้นบนให้สมบูรณ์ ลานภายในสงวนไว้สำหรับคนเดินเท้า แต่สามารถเข้าถึงได้โดยยานพาหนะพิเศษเมื่อจำเป็น การออกแบบลานภายในได้รับความใส่ใจเป็นพิเศษ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากภาพวาดของ Władysław Strzemiński โดยสร้างพื้นที่สีเขียวที่มีสนามหญ้า ดอกไม้ ไม้พุ่ม และต้นไม้ตามองค์ประกอบทางศิลปะของเขา ทางเดิน ทางลาด บันได และกระบะทรายพร้อมชิงช้า ม้าโยก และม้านั่งช่วยเสริมองค์ประกอบนี้ให้ดียิ่งขึ้น.
